Δεν χρειάζεται να έχετε κλείσει εδώ και μήνες για να ξεφύγετε αυτό το τριήμερο. Μερικές από τις καλύτερες επιλογές βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα και αρκετές ακόμα δέχονται κρατήσεις. Ή μπορεί και όχι. Είναι ήδη Μ. Τετάρτη.
Ναύπλιο
Δύο ώρες δρόμος, και βρίσκεστε στην πιο φωτογενή μικρή πόλη της Πελοποννήσου. Το Ναύπλιο ξέρει να γιορτάζει. Ο Επιτάφιος διασχίζει τα στενά της παλιάς πόλης με φαναράκια και ψαλμωδίες, το Παλαμήδι στο βάθος και ο κόσμος ακολουθεί με τα κεριά σε μια πορεία που έχει κάτι από άλλη εποχή. Τη Μεγάλη Παρασκευή αξίζει να περπατήσετε στα γύρω δρομάκια. Οι εκκλησίες είναι μικρές και οι λειτουργίες γίνονται με διαφορά χρόνου μεταξύ τους, οπότε μπορείτε να προλάβετε πάνω από μία.
Την Κυριακή το μεσημέρι η Πλατεία Συντάγματος γεμίζει με επισκέπτες που έχουν ήδη τελειώσει με το αρνί. Τα ταβερνάκια στην Παλαιά Πόλη κλείνουν νωρίς το απόγευμα, καλό είναι να έχετε κρατήσει μέρος από το προηγούμενο βράδυ. Αν βρείτε δωμάτιο στο κάστρο ή στα σοκάκια κοντά στον Άγιο Σπυρίδωνα, μείνετε τουλάχιστον δύο νύχτες.
Ερέτρια
Από τους πιο προσιτούς προορισμούς στη λίστα. Φέρι δέκα λεπτών από τη Σκάλα Ωρωπού, που από την Αθήνα απέχει λιγότερο από μία ώρα ή και μέσω Χαλκίδας από τη γέφυρα. Η Ερέτρια έχει ένα από τα πιο σπάνια έθιμα της Εύβοιας: ο Επιτάφιος της Μεγάλης Παρασκευής μπαίνει στη θάλασσα. Οι ψαράδες βουτούν τον Χριστό στο νερό σε μια τελετή που παραπέμπει σε ευχή για καλή αλιεία κάτι που δεν το βλέπεις σε πόλεις, μόνο σε τόπους που η σχέση τους με τη θάλασσα δεν είναι διακοσμητική.
Το λιμανάκι έχει αρκετές ψαροταβέρνες που δουλεύουν καλά και χωρίς φανφάρες. Για όσους θέλουν και διανυκτέρευση, το Amaronda, ένα από τα πιο οργανωμένα resort της περιοχής, βρίσκεται ακριβώς στην παραλία. Την Κυριακή του Πάσχα, αν αποφύγετε την παραλιακή και ανεβείτε λίγο στον λόφο προς τον αρχαιολογικό χώρο, έχει θέα στον Ευβοϊκό που αξίζει τον κόπο. Για μια μέρα ή και δύο, είναι ίσως η πιο εύκολη απόδραση που μπορεί κανείς να οργανώσει τελευταία στιγμή.
Αράχωβα
Το Πάσχα στην Αράχωβα δεν είναι αυτό που φαντάζεστε αν δεν το έχετε ζήσει. Ο τόπος γιορτάζει επίσης τον Άγιο Γεώργιο αυτό το τριήμερο, και η εορτή φέρνει στο χωριό κάτι που δεν έχει σχέση με τον χειμερινό τουρισμό: αγώνες δρόμου ανάμεσα σε ηλικιωμένους του χωριού, με κανόνες και βαθμολόγηση που κρατούν από γενιές. Η πλατεία γεμίζει θεατές, παίζει μουσική, και ο ανταγωνισμός είναι αληθινός.
Δύο ώρες από Αθήνα μέσω Λιβαδειάς ή λίγο λιγότερο αν πάρετε τον δρόμο μέσω Θήβας. Το υψόμετρο κρατά ακόμα κρύο τη νύχτα, οπότε πάρτε κάτι ζεστό για την Ανάσταση. Η πλατεία με κεριά και ο παρνασσιώτικος αέρας κάνει τη φλόγα να χορεύει. Μετά, στα παραδοσιακά ταβερνάκια, αρνί και φορμαέλα τίποτα περισσότερο δεν χρειάζεται.
Ύδρα
Η Ύδρα είναι ο μόνος τόπος στη λίστα που δεν έχει σούβλα, δεν υπάρχουν τροχοφόρα στο νησί, οπότε δεν υπάρχει και αυτή η εικόνα της μεγάλης πλατείας με τις φωτιές. Αντ’ αυτής, η Ανάσταση γίνεται στο λιμάνι με τρόπο που έχει σχεδόν ναυτική επισημότητα: ο Επιτάφιος κατεβαίνει, τα καΐκια και τα ξύλινα σκάφη ανάβουν φωτάκια, και ο κόσμος μαζεύεται γύρω χωρίς τη βοή της κυκλοφορίας.
Φέρι από τον Πειραιά σε περίπου δύο ώρες. Τα ξενοδοχεία στην Ύδρα τείνουν να γεμίζουν νωρίς αυτή την εποχή, αλλά αξίζει να ψάξετε ακόμα και τώρα. Την επόμενη μέρα το πρωί, πριν γεμίσει το λιμάνι, περπατήστε ως το Καμίνι. Θέα, ησυχία, καφές.
Ερμιόνη
Η Ερμιόνη δεν έχει το brand των άλλων Αργολιδινών προορισμών, και αυτό είναι ακριβώς το πλεονέκτημά της. Μικρό αλιευτικό λιμάνι, ψαροταβέρνες που δουλεύουν ακόμα για ντόπιους, και μια Ανάσταση δίπλα στη θάλασσα που δεν έχει κοινό, έχει συμμετέχοντες. Ο Επιτάφιος της Μεγάλης Παρασκευής κατεβαίνει στο λιμανάκι, και τα κεριά αντανακλώνται στο νερό με τρόπο που δεν το ψάχνεις, απλώς το βλέπεις.
Δύο ώρες και μισή από Αθήνα μέσω Κορίνθου και Κρανιδίου. Αν έχετε χρόνο, η Κοιλάδα στη διαδρομή αξίζει στάση. Μικρό χωριό με ταβέρνα στην πλατεία που σερβίρει μαγειρίτσα το βράδυ της Ανάστασης. Η Ερμιόνη συνδυάζεται εύκολα με το Πόρτο Χέλι αν θέλετε κάτι πιο ανεπτυγμένο για διανυκτέρευση.
Δελφοί
Λίγοι σκέφτονται τους Δελφούς για Πάσχα, κι αυτή είναι η καλύτερη αφορμή για να πάτε. Το χωριό γιορτάζει με τρόπο απλό, χωρίς τουριστική επίδειξη, και η λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής στην κεντρική εκκλησία γίνεται με μια σοβαρότητα που ταιριάζει στον τόπο. Το Σάββατο το πρωί, πριν ανοίξει ο αρχαιολογικός χώρος, μπορείτε να περπατήσετε στο μονοπάτι που οδηγεί από το χωριό προς τη Μάντρα με θέα τον Κορινθιακό μια από τις πιο υποτιμημένες διαδρομές στη Στερεά Ελλάδα.
Δύο ώρες από Αθήνα μέσω Λειβαδιάς. Το πανδοχείο «Ηρακλής» και μερικές μικρές οικογενειακές πανσιόν στο χωριό συνήθως έχουν ακόμα διαθεσιμότητα τελευταία στιγμή. Μετά την Ανάσταση, το σουβλάκι στην πλατεία είναι η μοναδική επιλογή και δεν χρειάζεται άλλη.
Μονεμβασιά
Το πιο μακρινό στη λίστα, τρεισήμισι ώρες από Αθήνα, αλλά δεν είναι τυχαία η τελευταία πρόταση. Η Μονεμβασιά το Πάσχα είναι ένα από εκείνα τα πράγματα που δύσκολα περιγράφεις αν δεν τα έχεις ζήσει. Η Ανάσταση γίνεται μέσα στο Κάστρο, σε εκκλησίες που χωρούν λίγες δεκάδες ανθρώπους, με κεριά που ανάβουν τα μονοπάτια ως τα τείχη. Δεν υπάρχει πλατεία, δεν υπάρχει ηχοσύστημα. Η φωνή του ιερέα βγαίνει από την εκκλησία και χάνεται στον βράχο. Την Κυριακή το μεσημέρι, τα εστιατόρια του Κάστρου σερβίρουν με ρυθμό δικό τους, μην βιαστείτε. Η Γέφυρα, ο μικρός οικισμός έξω από τον βράχο, έχει καλές επιλογές για διανυκτέρευση αν έχουν κλείσει τα ξενοδοχεία μέσα. Αξίζει κάθε χιλιόμετρο.
