Σαράντα οκτώ γειτονιές για να εξερευνήσετε την αρχιτεκτονική που εκπλήσσει με την πολυμορφία της. Το Μπουένος Άιρες είναι ένας από τους πιο συγκλονιστικούς προορισμούς της Λατινικής Αμερικής.
Γνωρίστε μια πόλη αλέγρα, πολυπρόσωπη, με πλούσια και πολυτάραχη ιστορία, καταπληκτική αρχιτεκτονική που συνδυάζει διαφορετικά στυλ και περισσότερα από 3.500 εστιατόρια με όλων των ειδών τις κουζίνες. Διεθνές κέντρο του τάνγκο, που έχει εγγραφεί από το 2009 στον Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO, ως κοινή πολιτιστική έκφραση της Αργεντινής και της Ουρουγουάης. Με εμβληματικές πλατείες, μνημεία, και 48 γειτονιές, τα λεγόμενα barrios, κάθε μια με τη δική της «προσωπικότητα». Μια μητρόπολη δεκτική σε νέες τάσεις, φημισμένη για τις παραστατικές της τέχνες που την έχουν κάνει μια από τις σημαντικότερες στον χώρο του θεάτρου. Με ιδιαίτερη αγάπη προς το βιβλίο, όπως αποδεικνύουν τα τουλάχιστον 380 βιβλιοπωλεία της -τα περισσότερα ανά κάτοικο στον κόσμο! Πατρίδα σπουδαίων ποιητών, ζωγράφων, μουσικών και χορευτών, με παραδοσιακά και μοντέρνα μουσεία, indie σκηνή, avant guard θεατρικές παραγωγές, σινεφίλ κινηματογράφο και αγάπη στο design.
Το «Λιμάνι των Καλών Ανέμων», η πρωτεύουσα της Αργεντινής, γοητεύει και συνεπαίρνει με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά του που συνδυάζει το μεγαλείο του παρελθόντος με ένα δυναμικό παρόν. Δεν το ξεχνάς εύκολα, αντίθετα αν το γνωρίσεις σίγουρα θα θέλεις να ξαναπάς. Γιατί ξέρεις ότι έχεις πολλά ακόμη να ανακαλύψεις ειδικά όταν το περιηγηθείς με τους δικούς σου χρόνους.
Γνωριμία με τη μητρόπολη μέσα από την αρχιτεκτονική της
Από τις πολύχρωμες κατοικίες της La Boca έως τα αστικά πάρκα του Palermo, το Μπουένος Άιρες αφηγείται την ιστορία του μέσα από την αρχιτεκτονική, η οποία το κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλες πόλεις λόγω της ποικιλίας των στυλ και της πολυσυλλεκτικότητάς της. Το ιδιαίτερο αυτό αστικό τοπίο διαμορφώθηκε κυρίως στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η Αργεντινή γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση κυρίως λόγω των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων και το Μπουένος Άιρες εξελίχθηκε σε μία από τις πλουσιότερες και πιο κοσμοπολίτικες πρωτεύουσες. Την ίδια περίοδο το μαζικό μεταναστευτικό ρεύμα από την Ευρώπη έφερε στη χώρα αρχιτέκτονες από την Ιταλία, τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της εικόνας της πρωτεύουσας.
Την πόλη ίδρυσαν οι Ισπανοί το 1536 ως λιμάνι (puerto) στον Rio de la Plata – γι’ αυτό και οι κάτοικοί της αποκαλούνται porteños- και στο ιστορικό κέντρο υπάρχουν ακόμη ίχνη της ισπανικής αποικιακής περιόδου που διήρκεσε έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Τα κτίρια της εποχής αυτής, όπως το Cabildo στην Plaza de Mayo, το συγκρότημα Manzana de las Luces, η Basilica Nuestra Senora del Pilar στη Recoleta και το Palacio Noel, χαρακτηρίζονται από λιτές γραμμές και περιορισμένη διακόσμηση.
Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και κυρίως στις πρώτες δεκαετίες του 20ού, το Μπουένος Άιρες εδραιώθηκε ως ανερχόμενη πρωτεύουσα με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και πρότυπο το Παρίσι το οποίο τότε αναμόρφωνε ο βαρόνος Οσμάν. Επικράτησε ο νεοκλασικισμός που χρησιμοποιήθηκε για να αποτυπώσει την πολιτική σταθερότητα, την οικονομική ισχύ και τις φιλελεύθερες ιδέες της εποχής, με εμβληματικά δείγματα το Εθνικό Κογκρέσο με τον χαρακτηριστικό πράσινο θόλο, την Casa Rosada, το φημισμένο θέατρο Colοn και τον Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό. Από την ίδια περίοδο διατηρούνται πολλές κομψές αστικές επαύλεις στην Avenida Alvear, στη συνοικία Recoleta.
Στις αρχές του 20ού αιώνα έκανε την εμφάνισή του και το Art Nouveau με οικοδομήματα που χαρακτηρίζονται από καμπύλες γραμμές και πλούσια διακόσμηση. Το Palacio Barolo, εμπνευσμένο από τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη, η ιστορική Confiteria El Molino και τα έργα των Eduardo Rodriguez Ortega και Virginio Colombo στη συνοικία Balvanera αποτυπώνουν χαρακτηριστικά αυτή τη φάση.
Ο εκλεκτικισμός, δημοφιλής στις ανώτερες τάξεις έως τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκφράστηκε στο Palacio de Aguas Corrientes, ενώ το Art Déco εμφανίστηκε δυναμικά από τη δεκαετία του 1930, με εμβληματικά δείγματα την αγορά Abasto και το Kavanagh -που υπήρξε ο ψηλότερος ουρανοξύστης της Λατινικής Αμερικής μεταξύ 1936-1947, μέχρι που τον ξεπέρασε το Altino Arantes στο Sao Paolo της Βραζιλίας.
Η σύγχρονη αρχιτεκτονική άρχισε να χαρακτηρίζει το Μπουένος Aιρες από τη δεκαετία του 1950 και μετά, με εκφραστές όπως ο Clorindo Testa, ο Cesar Pelli και ο Mario Roberto Alvarez. Την ίδια περίοδο η εικόνα του δημόσιου χώρου καθορίστηκε από το έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα τοπίου Charles Thays, ο οποίος σχεδίασε μερικά από τα σημαντικότερα πάρκα και πλατείες της πόλης, όπως το Tres de Febrero στο Palermo, τον Βοτανικό Κήπο, το ιστορικό πάρκο Lezama στο San Telmo και το Centenario στη συνοικία Caballito, το οποίο δημιουργήθηκε το 1910 με αφορμή τα 100 χρόνια από την επανάσταση του 1810 στην Αργεντινή.
Περιήγηση στις συνοικίες
Η πόλη του Μπουένος Άιρες, όπου ζουν 3 εκατομμύρια άνθρωποι, χωρίζεται σε 48 barrios (συνοικίες). Η μετακίνηση από το ένα στο άλλο είναι εύκολη με λεωφορείο, μετρό ή ταξί και όπως θα διαπιστώσετε έχουν όλα τη δική τους, ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.
Ακολουθούν μερικά από τα πιο δημοφιλή.
Το κέντρο της πόλης
Η περιοχή του Μπουένος Άιρες που είναι ανεπίσημα γνωστή ως Microcentro είναι η ιστορική, πολιτική και διοικητική του καρδιά καθώς φιλοξενεί τα κυβερνητικά κτίρια και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Αποτελείται κυρίως οι συνοικίες Monserrat και San Nicolas, όπου η αποικιακή κληρονομιά συνυπάρχει με την έντονη καθημερινή ζωή της σύγχρονης μητρόπολης. Περπατώντας εκεί και θαυμάζοντας τα μεγαλοπρεπή μέγαρα με τους διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς θα νιώσετε σαν να κάνετε ένα ταξίδι στην ιστορία.
Η Plaza de Mayo που δημιουργήθηκε αρχικά το 1580 είναι ο «ομφαλός» του Μπουένος Άιρες, ένας ιστορικός χώρος όπου εκτυλίχθηκαν καθοριστικά γεγονότα της αργεντίνικης ιστορίας -από την Επανάσταση του Μαΐου το 1810 οπότε ξεκίνησε η διαδικασία της ανεξαρτησίας της χώρας από την Ισπανία, έως τις διαδηλώσεις των «Madres de Plaza de Mayo»: οι μητέρες των αγνοούμενων με τα λευκά μαντήλια και τις φωτογραφίες των παιδιών τους στα χέρια έγιναν σύμβολο της αντίστασης κατά της στρατιωτικής δικτατορίας που επιβλήθηκε μεταξύ 1976–1983. Συγκεντρώνονται ήσυχα εκεί ζητώντας απαντήσεις για τους «εξαφανισμένους» (desaparecidos) διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των θυμάτων και δίνοντας διεθνή δημοσιότητα στα εγκλήματα του καθεστώτος.
Στην ανατολική πλευρά της πλατείας δεσπόζει το Casa Rosada, το προεδρικό μέγαρο με το εμβληματικό ροζ χρώμα από το μπαλκόνι του οποίου έκανε τις δημόσιες ομιλίες της η Eva Perón, σύζυγος του προέδρου Juan Domingo Perοn, που ανέδειξε τα εργασιακά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια και τη γυναικεία ψήφο σε κεντρικά ζητήματα της πολιτικής ζωής στη χώρα.
Από την Plaza de Mayo ξεκινά η ομώνυμη λεωφόρος που είναι από τις πιο κομψές στην πόλη, με οικοδομήματα που έχουν εμφανείς ισπανικές και παριζιάνικες επιρροές. Κατά μήκος της θα βρείτε ιστορικά καφέ, παλιά ξενοδοχεία και κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα. Η διαδρομή οδηγεί στην επιβλητική Avenida 9 de Julio, μία από τις φαρδύτερες λεωφόρους στον κόσμο, με δώδεκα λωρίδες κυκλοφορίας. Στο κέντρο της δεσπόζει ο Οβελίσκος, σύμβολο της πόλης και σημείο όπου γίνονται πολιτικές συγκεντρώσεις και δημόσιοι εορτασμοί. Στο δυτικό άκρο της Avenida de Mayo υψώνεται το επιβλητικό κτίριο του Κογκρέσου και σε μικρή απόσταση το Palacio Barolo. Πολύ κοντά, στη διασταύρωση των οδών Cerrito και Viamonte, βρίσκεται το φημισμένο θέατρο Colon που εγκαινιάστηκε το 1908 και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα λυρικά θέατρα του κόσμου με περίφημη ακουστική. Μετά τις παραστάσεις πολλοί επιλέγουν να καθίσουν στο θρυλικό Café Tortoni, που μετράει ιστορία 150 ετών.
Το Puerto Madero
Η περιοχή αυτή είναι μια πραγματική έκπληξη. Σύγχρονη και πολυτελής, απλώνεται στη δυτική όχθη του Rio de la Plata, εκεί όπου στα τέλη του 19ου αιώνα είχε δημιουργηθεί το εμπορικό λιμάνι. Το 1991 ξεκίνησε μια μεγάλη ανάπλαση που έφερε την πόλη σε επαφή με τον ποταμό στον οποίο παλαιότερα φαινόταν σαν να έχει γυρίσει την πλάτη της. Σήμερα το Puerto Madero, σε απόσταση μόλις λίγων τετραγώνων από το ιστορικό San Telmo και το Microcentro, μοιάζει με έναν αυτόνομο μικρόκοσμο καθώς ο αρχικός βιομηχανικός χαρακτήρας του λιμανιού επαναπροσδιορίστηκε και πλέον φιλοξενεί μοντέρνα κτίρια και ουρανοξύστες που στεγάζουν γραφεία και πολυτελείς κατοικίες, αποκατεστημένες αποθήκες από τούβλα και σίδερο και εξαιρετικά εστιατόρια. Έχουν δημιουργηθεί επίσης φαρδιές εσπλανάδες παράλληλες με τα κανάλια που είναι ιδανικές για βόλτα, καφέ και φαγητό.
Σύμβολο τόσο του Puerto Madero όσο και της σύγχρονης αρχιτεκτονικής ταυτότητας του Μπουένος Άιρες είναι είναι η Puente de la Mujer, έργο του αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα, που εγκαινιάστηκε το 2001. Η γέφυρα είναι λευκή και περιστρεφόμενη, με αφαιρετικό σχεδιασμό ο οποίος παραπέμπει σε ένα ζευγάρι που χορεύει τάνγκο. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Fragata Sarmiento, ένα ιστορικό εκπαιδευτικό πλοίο του αργεντίνικου ναυτικού που σήμερα λειτουργεί ως πλωτό μουσείο, καθώς και το ιδιωτικό μουσείο σύγχρονης τέχνης Fortabat με έργα των Andy Warhol, William Turner, αλλά και κορυφαίων Αργεντινών καλλιτεχνών.
Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του Puerto Madero είναι η άμεση γειτνίαση με το Reserva Ecológica Costanera Sur που βρίσκεται στις όχθες του Rio de la Plata και αποτελεί μια απρόσμενη ανάσα μέσα στον αστικό ιστό. Το καταφύγιο εκτείνεται σε περίπου 3,5 τ.χλμ. και περιλαμβάνει υγρότοπους, λιμνοθάλασσες, δασικές εκτάσεις, 245 διαφορετικά είδη φυτών, μονοπάτια και σημεία για παρατήρηση πουλιών.
Μετά τη βόλτα στο καταφύγιο μπορείτε να κάνετε στάση στη λεωφόρο Costanera Sur όπου θα βρείτε μικρά μαγαζιά και καντίνες με εξαιρετικό street food -όπως choripan (σάντουιτς με πικάντικο λουκάνικο chorizo), lomito (με μοσχαρίσιο φιλέτο) και, πάνω απ’ όλα, bondiola με ζουμερό χοιρινό φιλέτο.
Το Palermo και η Recoleta με το φημισμένο νεκροταφείο
Σχεδόν κανείς δεν ταξιδεύει στο Μπουένος Άιρες χωρίς να επισκεφθεί το ολοζώντανο Palermo. Χωρισμένο σε επιμέρους «μικρόκοσμους», απλώνεται γύρω από βασικούς άξονες όπως η Avenida Juan B. Justo. Στα βόρεια βρίσκεται το Palermo Hollywood, με τηλεοπτικά στούντιο, μουσικές σκηνές, σύγχρονα καφέ και εστιατόρια που γεμίζουν κυρίως τα βράδια. Νοτιότερα, το Palermo Soho είναι το επίκεντρο της μόδας και του design, με κομψές μπουτίκ και concept stores. Στους δρόμους γύρω από την Plaza Serrano με τα μπαρ και τα κλαμπ, υπάρχουν trendy εστιατόρια τα μενού των οποίων αντιπροσωπεύουν τις πιο πρόσφατες γαστρονομικές τάσεις στην πόλη.
Στην ανατολική πλευρά της περιοχής εκτείνεται μια εντυπωσιακή ζώνη πρασίνου με μεγάλα πάρκα και λίμνες, η Bosques de Palermo: εκεί αξίζει να πάτε όχι μόνο για βόλτα αλλά και για να επισκεφθείτε δύο σημαντικά μουσεία: το MALBA, με εμβληματικά έργα της λατινοαμερικανικής μοντέρνας τέχνης και το Museo Evita, αφιερωμένο στη ζωή και την πολιτική δράση της Eva Peron.
Μην παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα και στην Plaza de las Naciones Unidas, δίπλα στη λεωφόρο Figueroa Alcorta, για να θαυμάσετε το πρωτότυπο γλυπτό που έχει το όνομα Floralis Genérica. Είναι φτιαγμένο από χάλυβα και αλουμίνιο και το δώρισε στην πόλη ο Αργεντινός αρχιτέκτονας Eduardo Catalano. Σχεδιάστηκε ώστε να κλείνει τα μεγάλα πέταλά του το βράδυ και να τα ανοίγει το πρωί -σύμφωνα με τον δημιουργό του μάλιστα «είναι μια σύνθεση όλων των λουλουδιών και, ταυτόχρονα, μια ελπίδα που αναγεννιέται κάθε μέρα».
Σε μικρή απόσταση από το Palermo, η κομψή Recoleta έχει διαφορετική ιστορία και αρχιτεκτονική, καθώς στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η πόλη βρισκόταν στο απόγειο της οικονομικής της ακμής, εκεί κτίστηκαν αρχοντικά με έντονες γαλλικές επιρροές. Μια καλή αφετηρία για τη βόλτα σας είναι η Avenida Alvear όπου υπάρχουν πρεσβείες, γκαλερί και πολυτελή ξενοδοχεία, όπως το ιστορικό Palacio Duhau, που είναι μέλος της αλυσίδας Hyatt, όπου αξίζει να καθίσετε για καφέ, φαγητό ή καλό κρασί από την οινοθήκη τους.
Ίσως σας φανεί παράξενο, ωστόσο, όπως γράφουν και όλοι οι τουριστικοί οδηγοί, καμία επίσκεψη στη Recoleta δεν θεωρείται ολοκληρωμένη χωρίς μια στάση στο περίφημο νεκροταφείο της το οποίο ιδρύθηκε το 1822 και θεωρείται ένα από τα παλαιότερα και πιο εμβληματικά στη Λατινική Αμερική. Θυμίζει μικρή πόλη και αν κάνετε μια οργανωμένη ξενάγηση θα ξεδιπλωθεί μπροστά σας ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο μαυσωλείων σε νεοκλασικό, art déco και νεογοτθικό ύφος που δημιούργησαν γνωστοί αρχιτέκτονες και γλύπτες του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Εδώ βρίσκονται οι τάφοι πολιτικών, καλλιτεχνών, στρατιωτικών, διανοουμένων και μελών των ισχυρότερων οικογενειών της Αργεντινής, ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζει αυτός της Eva Perοn που συγκεντρώνει επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Το San Telmo
Η κοινωνική και πολιτισμική ιστορία της μητρόπολης καταγράφεται στην παλαιότερη γειτονιά της, το San Telmo. Τα αρχοντικά των εύπορων κατοίκων της εγκαταλείφθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η επιδημία του κίτρινου πυρετού τους έκανε να εγκατασταθούν βορειότερα. Στη συνέχεια τα κτίρια αυτά μετατράπηκαν σε conventillos, δηλαδή πολυκατοικίες με κοινόχρηστες αυλές όπου εγκαταστάθηκαν μετανάστες και εργάτες: εκεί, μέσα από τη συνύπαρξη ευρωπαϊκών και αφρικανικών μουσικών παραδόσεων, διαμορφώθηκαν οι πρώτες εκφάνσεις του τάνγκο.
Σήμερα το San Telmo διατηρεί έναν αυθεντικό, ακατέργαστο, θα έλεγε κανείς, χαρακτήρα. Έχει προσελκύσει πολλούς φοιτητές και νέους επαγγελματίες, είναι γεμάτο parillas (ψησταριές), καφέ, βιβλιοπωλεία και μπαρ. Η πλακόστρωτη Calle Defensa ζωντανεύει τις Κυριακές χάρη στην υπαίθρια αγορά Feria de San Telmo με πάγκους όπου πωλούνται αντίκες και στην Plaza Dorrego χορευτές τάνγκο και μουσικοί κάνουν τις υπαίθριες παραστάσεις τους δίπλα σε ιστορικά καφέ όπως το Bar Plaza Dorrego.
Κατά την περιήγησή σας αξίζει να κάνετε στάση στο Mercado de San Telmo, την ιστορική σκεπαστή αγορά του 1897 με τα χιλιάδες προϊόντα -από φρέσκα λαχανικά, κρέατα και street food, μέχρι ρούχα, σουβενίρ και αντίκες- όπου θα νιώσετε τον παλμό της γειτονιάς και θα δοκιμάσετε αυθεντικό street food.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του San Telmo είναι η street art, που συνυπάρχει αρμονικά με τα ιστορικά κτίρια. Στο Μπουένος Άιρες η τέχνη αυτή καθιερώθηκε κυρίως μετά την οικονομική κρίση του 2001, όταν οι τοίχοι χρησιμοποιήθηκαν ως χώροι πολιτικής έκφρασης και κοινωνικού σχολιασμού. Σε αντίθεση, μάλιστα, με άλλες μεγαλουπόλεις αυτό συνέβη με την άτυπη ανοχή –και συχνά με την άδεια– των ιδιοκτητών, γεγονός που επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων και επιμελημένων τοιχογραφιών. Το San Telmo ξεχωρίζει για έργα που συνδέονται με την ιστορία, την πολιτική και το τάνγκο, ωστόσο δεν αποτελεί τη μοναδική περιοχή με έντονη παρουσία street art. Οι πιο σύγχρονες και εμβληματικές τοιχογραφίες υπάρχουν γύρω από το Palermo Soho και Hollywood, καθώς και στις γειτονιές La Boca και Barracas, όπου έχουν αξιοποιηθεί οι μεγάλες επιφάνειες των βιομηχανικών κτιρίων.
Η La Boca
Καταρχήν η γειτονιά αυτή είναι διάσημη για την ποδοσφαιρική ομάδα Boca Juniors, ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της λαϊκής κουλτούρας της Αργεντινής. Μάλιστα, στο θρυλικό στάδιο La Bombonera, με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και την εκρηκτική του ατμόσφαιρα στη διάρκεια των παιχνιδιών, ξεκίνησε την καριέρα του ο Ντιέγκο Μαραντόνα το 1981. Επισκεπτόμενοι το μουσείο που υπάρχει στους χώρους του σταδίου θα πάρετε μια πολύ καλή εικόνα της ιστορίας του αγαπημένου σπορ της χώρας.
Στο παρελθόν η La Boca ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το λιμάνι και τη βιομηχανική ανάπτυξη της πόλης και κατοικήθηκε από μετανάστες -κυρίως Ιταλούς -που έφτασαν εκεί στο τέλος του 19ου αιώνα. Το πιο πολυφωτογραφημένο και τουριστικό σημείο της είναι το Caminito που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο τάνγκο του Juan de Dios Filiberto και διαμορφώθηκε στη δεκαετία του 1950 ως υπαίθρια καλλιτεχνική εγκατάσταση με πρωτοβουλία του ζωγράφου Benito Quinquela Martin. Τα πολύχρωμα κτίριά του αναπαράγουν την εικόνα των παλιών conventillos, που ήταν οι πρόχειρες κατοικίες των λιμενεργατών. Τις κατασκεύαζαν με ό,τι υλικά μπορούσαν να βρουν στο λιμάνι -όπως λαμαρίνες, ξύλα και μεταχειρισμένα εξαρτήματα πλοίων- και τις μπογιάτιζαν με ό,τι χρώματα περίσσευαν από το βάψιμο των πλοίων.
Κατά μήκος του Caminito υπάρχουν σήμερα ζωγραφισμένες προσόψεις με σκηνές από τη ζωή στο παλιό λιμάνι, μορφές χορευτών του τάνγκο και αναφορές στην ομάδα των Boca Juniors, ενώ μπροστά από αυτές έχουν στηθεί τουριστικά μικρομάγαζα με σουβενίρ και καβαλέτα ζωγράφων. Φυσικά δεν λείπουν οι αυτοσχέδιες παραστάσεις τάνγκο.
Η La Boca διαθέτει και αξιόλογους πολιτιστικούς χώρους, όπως το Museo Benito Quinquela Martin, αφιερωμένο στον ζωγράφο που ανέδειξε το λιμάνι της και το Fundación Proa, έναν από τους σημαντικότερους χώρους σύγχρονης τέχνης στην πόλη.
Δοκιμάστε τα περίφημα αργεντίνικα κρέατα
Η Αργεντινή συγκαταλέγεται σταθερά στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως όσον αφορά την κατά κεφαλήν κατανάλωση βόειου κρέατος, γεγονός που αποτυπώνεται όχι μόνο στις στατιστικές αλλά και στη γαστρονομική ταυτότητα του Μπουένος Άιρες. Τα ζώα εκτρέφονται ελεύθερα στις εύφορες εκτάσεις και στα λιβάδια της Πάμπας και το κρέας τους είναι ιδιαίτερα τρυφερό, πλούσιο σε γεύση και ιδανικό για ψήσιμο στα παραδοσιακά parrillas.
Το Don Julio στο Palermo θεωρείται σημείο αναφοράς για όποιον θέλει μια γευστική εισαγωγή στη γαστρονομική παράδοση του αργεντίνικου κρέατος, με άψογα ψημένα κομμάτια και εξαιρετική λίστα κρασιών. Στην ίδια γειτονιά το La Cabrera παραμένει κλασική επιλογή, συνδυάζοντας γενναιόδωρες μερίδες κρέατος με άλλες παραδοσιακές γεύσεις.
Για μια πιο αυθεντική, λιγότερο τουριστική εμπειρία, μπορείτε να επιλέξετε το El Ferroviario, αγαπημένο στέκι των portenos, γνωστό για τις τεράστιες μερίδες και την ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρά του, καθώς και τα La Brigada και Parrilla Pena. Όπου κι αν καθίσετε συνοδέψτε το κρέας με ένα ποτήρι Malbec, την εμβληματική ποικιλία της χώρας.
Πού θα δείτε αυθεντικό τάνγκο
Το τάνγκο γεννήθηκε, άκμασε και συνεχίζει να εξελίσσεται στην περιοχή του Rio de la Plata, ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη, ως έκφραση των πολυπολιτισμικών κοινωνιών που αναπτύχθηκαν στα λιμάνια. Στις εργατικές συνοικίες του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο, επηρεάστηκε από ευρωπαϊκούς, αφρικανικούς και κρεολικούς ρυθμούς, αποκτώντας τον έντονα αυτοσχεδιαστικό και συναισθηματικό του χαρακτήρα. Με την πάροδο του 20ού αιώνα διαδόθηκε διεθνώς, καθώς χιλιάδες σχολές, κοινότητες και σκηνές λειτουργούν σε όλο τον κόσμο.
Το τάνγκο παραμένει πρωτίστως κοινωνικός χορός. Χορεύεται σε ζευγάρια (tangueras και tangueros) στις milongas με αυστηρή μουσική και χορευτική δομή, άγραφους κώδικες συμπεριφοράς και έμφαση στην επικοινωνία, τον ρυθμό και τον αυτοσχεδιασμό.
Τα τελευταία χρόνια στο Μπουένος Άιρες, το τάνγκο δεν είναι μόνο θέαμα για τους τουρίστες, αλλά ξαναγίνεται δημοφιλές μεταξύ των portenos. Αυτοί επιλέγουν τις τοπικές milongas, με το La Viruta να παραμένει μια από τις καλύτερες: εκεί προσφέρονται μαθήματα για αρχάριους (τα οποία περιλαμβάνονται στο εισιτήριο), και στη συνέχεια ο χώρος λειτουργεί ως πίστα χορού. Πιο παλιομοδίτικη ατμόσφαιρα έχει το El Boliche de Roberto στο Almagro που συνεχίζει να φιλοξενεί βραδιές με ζωντανή μουσική και αυθεντικό τάνγκο.
Μια άλλη, τελείως διαφορετική επιλογή από τις milongas, είναι οι βραδιές στο Teatro Piazzolla, στην Galería Guemes, που λειτουργεί αποκλειστικά ως σκηνή τάνγκο: φιλοξενεί εξαιρετικά σόου με χορευτές, ζωντανή ορχήστρα και ρεπερτόριο που συνδυάζει κλασικό τάνγκο με έργα του φημισμένου Astor Piazzolla.
