Τον μεγαλύτερο χρόνο παραμονής επισκεπτών, σε επίπεδο Περιφέρειας, καταγράφει το 2024 η Κρήτη, ενώ τη μικρότερη διάρκεια διαμονής εμφανίζει η Κεντρική Μακεδονία, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του, με βάση την Έρευνα Συνόρων της.
Ειδικότερα, η μέση διάρκεια παραμονής ανά επίσκεψη σε Περιφέρεια το 2024 διαμορφώνεται ως εξής:
** Η Κρήτη καταγράφει τη μεγαλύτερη διάρκεια διαμονής με 7,8 διανυκτερεύσεις.
** Ακολουθούν τα Ιόνια Νησιά με 7,2 διανυκτερεύσεις και το Νότιο Αιγαίο με 6,8 διανυκτερεύσεις.
** Η Αττική κινείται στις 5,4 διανυκτερεύσεις.
** Οι λοιπές Περιφέρειες διαμορφώνονται στις 4,5 διανυκτερεύσεις.
** Στην τελευταία θέση βρίσκεται η Κεντρική Μακεδονία με 4,4 διανυκτερεύσεις.
Στο μεταξύ, σε τούτο το σημείο να τονιστεί ότι η μείωση της διάρκειας παραμονής αποτελεί γενικευμένο φαινόμενο σε όλες σχεδόν τις βασικές τουριστικές Περιφέρειες σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη.
Η Κρήτη παραμένει σταθερά ο προορισμός με το πιο «βαθύ» τουριστικό αποτύπωμα σε όρους χρόνου διαμονής, στοιχείο που συνδέεται άμεσα με το παραθεριστικό προφίλ, τη διεθνή αεροπορική ζήτηση και το υψηλό ποσοστό διακοπών μεγαλύτερης διάρκειας.
Παράλληλα, τα Ιόνια Νησιά και το Νότιο Αιγαίο διατηρούν επίσης υψηλή μέση διάρκεια παραμονής, επιβεβαιώνοντας τον καθαρά θερινό χαρακτήρα των συγκεκριμένων αγορών.
Στον αντίποδα, η Κεντρική Μακεδονία εμφανίζει τη μικρότερη παραμονή επισκεπτών. Η εικόνα αυτή συνδέεται με την κυριαρχία του οδικού τουρισμού και των όμορων αγορών, καθώς και με ταξίδια χαμηλότερης διάρκειας, συχνά τύπου σύντομης απόδρασης.
Η Αττική, με μέση παραμονή 5,4 διανυκτερεύσεις, επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως προορισμού city break, με σαφώς μικρότερο χρόνο διαμονής σε σχέση με τους κατεξοχήν παραθεριστικούς προορισμούς.
Έτσι, το κρίσιμο συμπέρασμα για την περιφερειακή τουριστική στρατηγική είναι σαφές. Η συρρίκνωση της διάρκειας παραμονής, ακόμη και σε Περιφέρειες υψηλής ζήτησης, περιορίζει το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα του τουρισμού και εντείνει τις ανισότητες μεταξύ Περιφερειών. Η πραγματική πρόκληση για την επόμενη περίοδο δεν είναι μόνο η αύξηση των αφίξεων, αλλά η επιμήκυνση της διαμονής και η ενίσχυση συνδυαστικών εμπειριών, ώστε ο τουριστικός χρόνος –και μαζί του η δαπάνη– να διαχέεται πιο ισόρροπα στη χώρα.
