Τα υποθαλάσσια οδικά τούνελ ανέκαθεν γοήτευαν τους ταξιδιώτες, αποτελώντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά επιτεύγματα της μηχανικής. Πρόκειται για έργα που παρά τις μεγάλες τεχνικές δυσκολίες τους έχουν αλλάξει τις μετακινήσεις σε πολλές περιοχές του πλανήτη.
Οι υποθαλάσσιες σήραγγες είχαν απασχολήσει, κατά καιρούς, και τον ελληνικό κόσμο των υποδομών, αλλά μόλις ένα πρότζεκτ κατάφερε να πάρει σάρκα και οστά.
Η ζεύξη του Μαλιακού Κόλπου
Σήμερα το ταξίδι Αθήνα-Θεσσαλονίκη πραγματοποιείται με ασφάλεια χάρη στις σύγχρονες προδιαγραφές του αυτοκινητοδρόμου Α1 (Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Εύζωνοι). Προτού, ωστόσο, λάβει τη σημερινή του μορφή ο οδικός άξονας, υπήρχαν τμήματα που έκρυβαν παγίδες, με χαρακτηριστικό το αιματοβαμμένο πέταλο του Μαλιακού.
Τα τροχαία δυστυχήματα στο συγκεκριμένο σημείο πολλά και έχουν σοκάρει τη χώρα μας, αναδεικνύοντας σε ύψιστη προτεραιότητα την εύρεση μιας λύσης για τη θωράκιση των ταξιδιωτών.
Ήταν το 1993 όταν προκρίθηκε, μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας, η λύση για κατασκευή ενός υποθαλάσσιου δρόμου, από το ύψος του Αγ. Κωνσταντίνου μέχρι την απέναντι ακτή κοντά στα όρια του νομού Μαγνησίας με το νομό Φθιώτιδας, που θα συντόμευε τη διαδρομή Αθήνας – Θεσσαλονίκης κατά 45 χλμ. Το έργο, ωστόσο, εξελίχθηκε σε σίριαλ και στο τέλος ακυρώθηκε.
Υποθαλάσσια σήραγγα Θεσσαλονίκης
Μακέτα έμεινε και η υποθαλάσσια οδική σήραγγα Θεσσαλονίκης, μια ιστορία που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2003. Τότε δημοπρατήθηκε η κατασκευή ενός δρόμου που θα περνούσε κάτω από τη θάλασσα και θα ένωνε δύο άκρες του παραλιακού μετώπου της Θεσσαλονίκης: από τη δυτική είσοδο, στο ύψος του παλαιού τελωνειακού σταθμού, έως τη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Συνολικά 6,5 χλμ. (σε δύο χωριστούς κλάδους των 3 χλμ. περίπου), με τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, τα 1,2 χλμ. υποθαλάσσια. Βασική φιλοσοφία του έργου ήταν ότι θα έδινε κυκλοφοριακή ανάσα στο επιβαρυμένο κέντρο της πόλης. Το έργο σκόνταψε σε αντιδράσεις και έμεινε στα συρτάρια.
Υποθαλάσσια ζεύξη Σαλαμίνας-Περάματος
Πρόκειται για ένα έργο που μελετήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’90 και έκτοτε καρκινοβατεί. Με προϋπολογισμό 450 εκατ. ευρώ αφορούσε σε οδικό τούνελ μήκους περίπου 400 μ. (1,1 χλμ. μαζί με τις παρεμβάσεις) το οποίο θα μείωνε τον χρόνο ταξιδιού στα 5 λεπτά, από τα 20 λεπτά που απαιτούνται σήμερα μαζί με την επιβίβαση στο φέρυ μποτ και την αποβίβαση.
Μολονότι το έργο είχε χαρακτηριστεί ιδιαίτερα σημαντικό για τη Δυτική Αττική, καθώς θα σηματοδοτούσε την αποσυμφόρηση του Περάματος, ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν κατάφερε ποτέ να περάσει στη φάση της υλοποίησης. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε το 2012, αλλά το έργο συνάντησε εμπόδια και αντιδράσεις με αποτέλεσμα να ναυαγήσει.
Υποθαλάσσια ζεύξη Λευκάδας
Το έργο που θα ένωνε το νησί της Λευκάδας με την Αιτωλοακαρνανία ήρθε στο προσκήνιο το 2013, όταν προκηρύχθηκε διαγωνισμός ύψους 50 εκατ. ευρώ για την κατασκευή οδικού τμήματος συνολικού μήκους 3 χλμ., εκ των οποίων 1,1 χλμ. κάτω από τη θάλασσα. Στα μέσα, ωστόσο, της περασμένης δεκαετίας η διαδικασία ακυρώθηκε.
Το 2021 κάτι άρχισε να κινείται ξανά όταν το έργο χαρακτηρίστηκε εθνικής σημασίας, για να ακολουθήσουν κάποιες μελέτες, χωρίς ωστόσο να έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος. Η υλοποίησή του εκτιμάται ότι θα πρόσφερε ανάσα στην πόλη του νησιού, ενισχύοντας περαιτέρω το τουριστικό προϊόν του.
Υποθαλάσσια ζεύξη Ακτίου-Πρέβεζας
Πρόκειται για τη μοναδική υποθαλάσσια σήραγγα της χώρας. Άρχισε να κατασκευάζεται το 1995 για να ολοκληρωθεί το 2022, συνδέοντας το θαλάσσιο στενό που χωρίζει τη Στερεά Ελλάδα από την Ήπειρο στο άνοιγμα του Αμβρακικού κόλπου. Το τούνελ έχει μήκος 2.907 μ., με τα 909 μ. να είναι κατασκευασμένα στον πυθμένα της θάλασσας.
Οι υποθαλάσσιοι δρόμοι της Ελλάδας που δεν έγιναν ποτέ – Ο μοναδικός στη χώρα – 4troxoi.gr
