Αυτός ο ορεινός οικισμός, που βρίσκεται στα βουνά Φάτρα Μάρε, έχει κουραστεί από τους συνεχείς επισκέπτες. Η ένταξή του στον κατάλογο της UNESCO έχει μετατρέψει το χωριό σε ένα «ζωντανό μουσείο», με τους λιγοστούς κατοίκους να παραπονιούνται για την απώλεια της ιδιωτικότητάς τους.
Το Βλκόλινετς, γνωστό για τα 43 πολύχρωμα ξύλινα σπίτια του, αποτελεί ένα από τα τελευταία παραδοσιακά χωριά των Καρπαθίων και βρισκόταν στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς για τριάντα χρόνια. Η UNESCO το περιγράφει ως «εξαιρετικά καλά διατηρημένο μεσαιωνικό οικισμό» με «τυπική ξύλινη αρχιτεκτονική των ορεινών περιοχών».
Οι κάτοικοι, όμως, βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά: περίπου 100.000 τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο το χωριό, ενώ μόνο τέσσερις οικογένειες συνεχίζουν να ζουν εκεί. Οι τουρίστες καταστρέφουν τους κήπους και κοιτάζουν μέσα από τα παράθυρα, ενώ οι αυστηροί κανόνες της UNESCO τους απαγορεύουν να εκτρέφουν ζώα ή να καλλιεργούν τα χωράφια τους. Όπως λένε οι ίδιοι, νιώθουν «φυλακισμένοι στα σπίτια τους»
Η διαδικασία για την παραίτηση από τον κατάλογο της UNESCO είναι πολύπλοκη και απαιτεί την έγκριση τόσο της UNESCO όσο και της σλοβακικής κυβέρνησης. Το παράδειγμα του Βλκόλινετς εγείρει ερωτήματα για τα όρια του πολιτιστικού τουρισμού και για το πότε η ένταξη σε μια παγκόσμια λίστα μετατρέπεται σε βάρος παρά σε τιμή.
Παρά την επιθυμία των κατοίκων να επιστρέψουν σε μια πιο φυσιολογική ζωή, το χωριό παραμένει επί του παρόντος στον κατάλογο της UNESCO.
Το Σλοβακικό χωριό που αποποιείται τον τίτλο του Μνημείου της UNESCO (mixanitouxronou.gr)
