Πώς σχηματίζεται ένας καταρράκτης στον ωκεανό
Η εξήγηση βρίσκεται σε μια απλή αλλά ισχυρή αρχή της ωκεανογραφίας, όπως αναφέρει η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών των ΗΠΑ: Το κρύο νερό είναι πυκνότερο από το ζεστό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα παγωμένα ρεύματα που ρέουν νότια από τις σκανδιναβικές θάλασσες συναντούν τα σχετικά θερμότερα νερά της Θάλασσας του Ίρμινγκερ.
Όταν το ψυχρότερο νερό συναντά το θερμότερο στρώμα, βυθίζεται κάτω από αυτό και χύνεται πάνω από μια τεράστια υποθαλάσσια ράχη στον πυθμένα του ωκεανού. Αυτό δημιουργεί μια συνεχή καθοδική ροή, σχηματίζοντας ουσιαστικά έναν κρυμμένο καταρράκτη. Επειδή το φαινόμενο συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, ο καταρράκτης του Στενού της Δανίας παραμένει εντελώς αόρατος με γυμνό μάτι και μπορεί να εντοπιστεί μόνο μέσω εξειδικευμένων επιστημονικών οργάνων.
Η κλιματική αλλαγή και οι υποθαλάσσιοι καταρράκτες
Δυστυχώς, ακόμη και αυτοί οι κρυμμένοι υποθαλάσσιοι «γίγαντες», όπως είναι οι καταρράκτες δεν είναι άτρωτοι από τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Ειδικότερα, σε δήλωσή της, η καθηγήτρια Άννα Σάντσεθ-Βιδάλ ανέφερε: «Ένα καλό παράδειγμα βρίσκεται στην καταλανική ακτή, όπου η μείωση του αριθμού των ημερών τραμουντάνας, κατά τον χειμώνα, στον Κόλπο του Λέοντα και στα βόρεια της καταλανικής ακτής προκαλεί εξασθένηση αυτής της ωκεανογραφικής διαδικασίας, η οποία είναι καθοριστική στη ρύθμιση του κλίματος και έχει μεγάλο αντίκτυπο στα οικοσυστήματα».
Ο μεγαλύτερος καταρράκτης του κόσμου βρίσκεται κρυμμένος στον βυθό (ieidiseis.gr)
