Το καλοκαίρι φέρνει μαζί του τον ήλιο και αυτός φωτίζει τη θάλασσα και τις ακτές της. Φέρνει μαζί του τα τζιτζίκια κι αυτά τραγουδούν με τον γνώριμο τρόπο τους. Τα ακούμε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, κατά τις καλοκαιρινές αποδράσεις, όταν βρισκόμαστε μακριά από το κλεινόν άστυ. Το τραγούδι τους συνοδεύει το βάδισμά μας προς την παραλία, την απογευματινή βόλτα πλάι στο ήρεμο κύμα της θάλασσας, την ενατένιση του ηλιοβασιλέματος. Είναι ο γνώριμος ήχος που αναδύεται μέσα από τη φύση μόλις φτάνουμε στον προορισμό μας. Αυτή τη φορά, στο Κιάτο Κορινθίας.
Η κοντινή του απόσταση από την Αθήνα το καθιστά ιδανικό προορισμό για κάθε απόδραση, από μονοήμερη εξόρμηση έως πολυήμερες διακοπές, ακόμα και εάν αυτή αποφασιστεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ως ανάγκη για μια ανάσα δροσιάς εκεί όπου η ζωή ακολουθεί μια πιο ήρεμη και απολαυστική καθημερινότητα, με θέα το μπλε της θάλασσας και του ουρανού. Το Κιάτο είναι έμπλεο αυτών των εικόνων, ενώ εξίσου όμορφη, μέσα στη φύση, είναι και η διαδρομή που ακολουθούμε για να φτάσουμε εκεί.
Η μετακίνηση διαρκεί περίπου 80 λεπτά και είναι εύκολη και ξεκούραστη, χάρη στα πυκνά δρομολόγια του προαστιακού σιδηροδρόμου, τα οποία, σε ευρύτερο επίπεδο, συνδέουν πόλεις και προορισμούς με έναν άνετο και βιώσιμο τρόπο μετακίνησης. Ανάμεσα στους προορισμούς που εξυπηρετούν βρίσκεται και το άκρως καλοκαιρινό Κιάτο.
Το εισιτήριό μας, αξίας 11 ευρώ, το είχαμε εκδώσει μέσω της ιστοσελίδας, ενώ υπάρχει επίσης η δυνατότητα έκδοσής του μέσω της εφαρμογής, τηλεφωνικά από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πελατών στο 14511, από τα εκδοτήρια ή μέσα στο τρένο. Μπαίνουμε στο προγραμματισμένο δρομολόγιο του προαστιακού, για το οποίο έχουμε κλείσει το εισιτήριό μας, καθόμαστε στη θέση μας και απολαμβάνουμε τη διαδρομή, η οποία άλλωστε αποτελεί μέρος της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Είναι άνετη και ήσυχη και μας προσφέρει τη δυνατότητα να διαβάσουμε το βιβλίο μας. Αντίστοιχα, οι συνεπιβάτες μας ασχολούνται με ό,τι τους ευχαριστεί, ακούγοντας μουσική με τα ακουστικά τους, δουλεύοντας στο laptop ή το tablet τους ή απλώς χαλαρώνοντας.
Πλησιάζουμε στο Κιάτο. Βάζουμε τον σελιδοδείκτη στο σημείο όπου σταματήσαμε την ανάγνωση, κλείνουμε το βιβλίο, το τοποθετούμε στο σακίδιό μας και, με χαμόγελο, αποβιβαζόμαστε από τον συρμό του προαστιακού. Σε μικρή απόσταση από τον σταθμό απλώνεται η παραθαλάσσια κωμόπολη, έτοιμη να προσφέρει απλόχερα σ’ εμάς και σε κάθε ταξιδιώτη τις ομορφιές της: την παραλία με τα καθάρια νερά, την πλατεία Ελευθερίας, όπου χτυπά ο παλμός της κοινωνικής ζωής, τον παραλιακό πεζόδρομο και τη μαρίνα. Καθώς κατηφορίζουμε προς το κέντρο, τα διάσπαρτα δέντρα προσφέρουν μια ανάσα δροσιάς, προτού φτάσουμε κι εμείς στην ακτή, έτοιμοι για την πρώτη μας βουτιά.
Τα μάτια μας προσπαθούν να χωρέσουν όλη την εικόνα της ακτής, η οποία απλώνεται σε μήκος τριών χιλιομέτρων και αποτελεί το πιο ζωντανό σημείο της πόλης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Αφήνουμε τα πράγματά μας κάτω από την ομπρέλα που μόλις στήσαμε και πλησιάζουμε τη θάλασσα, πατώντας επάνω σε δροσιστικά βότσαλα. Οι πατούσες μας χαίρονται καθώς βυθίζονται στο νερό. Για λίγο μένουμε με το βλέμμα χαμηλωμένο, παρατηρώντας τα χρώματα των μικρών βοτσάλων και τους σχηματισμούς των πετρών, μέσα αλλά και έξω από το νερό.
Ο ήλιος έχει αρχίσει να χαϊδεύει την πλάτη μας υπομονετικά. Δεν μένει παρά να βουτήξουμε και να δροσιστούμε στα γαλάζια νερά. Κολυμπάμε δίχως σταματημό, αλλά έχουμε ακόμα πολλά να εξερευνήσουμε. Με αργές κινήσεις βγαίνουμε από τη θάλασσα και παράλληλα παρατηρούμε τι άλλο βρίσκεται κατά μήκος της ακτογραμμής: οργανωμένα τμήματα με beach bars, ξαπλώστρες και σύστημα Seatrac για την πρόσβαση ατόμων με κινητικές δυσκολίες.
Λίγο πιο πάνω, κατά μήκος της ακτής, απλώνεται ο πεζόδρομος με καφετέριες και ταβέρνες. Καθόμαστε σε μία από αυτές και, καθώς γευματίζουμε, μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας για την έως τώρα απολαυστική διαδρομή και για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Στη συνέχεια, κατευθυνόμαστε προς την πλατεία Ελευθερίας, την καρδιά της κοινωνικής ζωής.
Στην πλατεία απλώνονται τα τραπεζάκια και οι καρέκλες των καφέ που βρίσκονται περιμετρικά της, ενώ δίπλα τους λειτουργούν εμπορικά καταστήματα. Καθόμαστε σε ένα τραπέζι που σκιάζεται από τα δέντρα τα οποία ξεπροβάλλουν σε διάφορα σημεία της πλατείας και, μεταξύ άλλων, παρατηρούμε την προτομή του Αναγνώστη Πετμεζά, φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Φάνη Σακελλαρίου. Πληροφορούμαστε ότι ο Πετμεζάς ήταν ήρωας της Επανάστασης και έχασε τη ζωή του το 1822. Η προτομή τιμά τη μνήμη του και τη συμμετοχή του στον Αγώνα για την ελευθερία.
Ο ήλιος βρίσκεται λίγους δείκτες μακριά από το κέντρο του ουρανού, κατηφορίζοντας σταδιακά, και αυτή είναι μια στιγμή της ημέρας ιδανική για μια απογευματινή βόλτα στον παραλιακό πεζόδρομο και κατά μήκος της ακτογραμμής. Η διαδρομή συνοδεύεται από τον ήχο της θάλασσας, τις φωνές των παιδιών που παίζουν πλάι στην ακτή και τις αποσπασματικές συζητήσεις των περαστικών, καθώς περνούν από δίπλα μας.
Τα βήματά μας μάς οδηγούν προς τη μαρίνα και το αλιευτικό καταφύγιο, όπου ατενίζουμε τα πολύχρωμα αλιευτικά και, λίγο πιο δίπλα, τα σκάφη αναψυχής. Σε λίγη ώρα τα αλιευτικά θα αφήσουν την αγκαλιά της μαρίνας, θα ανοιχτούν στο πέλαγος και οι ψαράδες θα ρίξουν τα δίχτυα τους. Το προμηνύει το χρώμα του ουρανού, που γίνεται μενεξεδί, σηματοδοτώντας παράλληλα πως έφτασε η ώρα να πάρουμε κι εμείς τον δρόμο προς τον σταθμό του προαστιακού και, από εκεί, να επιστρέψουμε στην Αθήνα.
Μπαίνουμε ξανά στον συρμό και αυτή τη φορά ανακαλούμε τις όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές της ημέρας, ενώ σύντομα επιβεβαιώνουμε ότι το Κιάτο είναι ένας προορισμός κατάλληλος για μονοήμερη εξόρμηση ή για μια πιο πολυήμερη παραμονή, σε μικρή απόσταση από την ελληνική πρωτεύουσα. Χαλαρώνοντας και πάλι στη θέση μας, γνωρίζουμε ότι έχουμε γλιτώσει από το κλασικό μποτιλιάρισμα της εθνικής οδού και αυτό, από μόνο του, είναι μια μεγάλη νίκη.
Παραθαλάσσιο θέρετρο απαράμιλλης ομορφιάς, με ένα λιμάνι που κατά το παρελθόν συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική του ανάπτυξη, καθώς από εκεί εξάγονταν προϊόντα προς χώρες της Ανατολής, το Κιάτο αποτελεί κατάλληλη επιλογή και για όσους θελήσουν να παραμείνουν στην περιοχή περισσότερες ημέρες. Μεταξύ των σημείων ενδιαφέροντος που βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από το Κιάτο περιλαμβάνονται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Σικυώνας και το μουσείο, το αισθητικό δάσος Μογγοστού στους πρόποδες της Ζήριας, ο Αστρονομικός Σταθμός κοντά στο Κρυονέρι και η Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Λέχωβας.
Η γεμάτη αυτή μονοήμερη, εκτός από μία ευχάριστη και αναζωογονητική απόδραση, αποτέλεσε και μία ευκαιρία να γνωρίσουμε ένα μέρος γεμάτο φυσική ομορφιά και ηρεμία. Ένα μέρος που σίγουρα θα επισκεφτούμε ξανά, αφού με τον προαστιακό το ταξίδι γίνεται ακόμα πιο άνετο, απολαυστικό και σίγουρα πολύ οικονομικό.
