Μικρό, λιτό και σχεδόν μοναχικό, το καταφύγιο «Γρηγόρης Περδίκης» του Πεζοπορικού Ομίλου Αθηνών μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από κάποιο τοπίο της μακρινής Νορβηγίας. Κι όμως, βρίσκεται στην καρδιά της Ρούμελης, στην τοποθεσία Λάκα Καρβούνη της Γκιώνας, σε υψόμετρο 1.750 μέτρων.
Φωτογραφίες: Kafetsis A. Fotis – Kafetsis Α. Fotis Photography
Από ψηλά, η εικόνα είναι καθηλωτική. Ένα μικρό πέτρινο κτίσμα με κόκκινη στέγη στέκεται ολομόναχο μέσα σε μια απέραντη έκταση από πράσινο, γκρίζους βράχους και σκούρα έλατα. Γύρω του δεν υπάρχουν δρόμοι, θόρυβοι και ίχνη της καθημερινότητας. Μόνο οι απότομες πλαγιές της Γκιώνας, ο ανοιχτός ουρανός και η βαθιά σιωπή του βουνού.
Το τοπίο είναι τραχύ αλλά συγχρόνως γαλήνιο. Οι διάσπαρτοι ασβεστολιθικοί σχηματισμοί δημιουργούν ένα φυσικό ανάγλυφο εντυπωσιακής ομορφιάς, ενώ οι μικρές συστάδες των ελάτων εμφανίζονται ανάμεσα στις πέτρες σαν σκούρες πινελιές πάνω σε έναν πράσινο καμβά. Όταν τα σύννεφα χαμηλώνουν και αγγίζουν σχεδόν τις κορυφές, η Γκιώνα αποκτά μια βόρεια, μυστηριακή όψη που θυμίζει έντονα Σκανδιναβία.
Μέσα σε αυτό το επιβλητικό σκηνικό, το καταφύγιο δεν προσπαθεί να κυριαρχήσει. Αντίθετα, γίνεται ένα με το βουνό. Η πέτρα του ακολουθεί τα χρώματα των βράχων, ενώ η κόκκινη στέγη του αποτελεί τη μοναδική ζωηρή πινελιά μέσα στην απεραντοσύνη. Είναι ένα μικρό σημάδι ανθρώπινης παρουσίας σε έναν τόπο όπου η φύση εξακολουθεί να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.
Η άγνωστη αλπική Ελλάδα
Η Ελλάδα έχει ταυτιστεί στη συνείδηση των περισσότερων με τις παραλίες, το καλοκαιρινό φως και τα λευκά νησιώτικα σπίτια. Υπάρχει, όμως, και μια διαφορετική Ελλάδα: πέτρινη, άγρια και αλπική. Μια χώρα με ψηλά βουνά, βαθιές χαράδρες και απομονωμένα οροπέδια, όπου το τοπίο αλλάζει εντελώς και θυμίζει περιοχές πολύ βορειότερα της Μεσογείου.
Η Γκιώνα είναι ένα από τα βουνά που αποκαλύπτουν αυτή την άγνωστη πλευρά της χώρας. Επιβλητική και αυθεντική, διατηρεί ακόμη μέρη που μοιάζουν ανέγγιχτα από τον χρόνο. Η Λάκα Καρβούνη είναι ένα από αυτά.
Το καταφύγιο «Γρηγόρης Περδίκης» δεν είναι απλώς ένα κτίσμα στο βουνό. Είναι ένα σημείο αναφοράς μέσα στην αγριάδα της Γκιώνας, ένα μικρό καταφύγιο με την κυριολεκτική αλλά και τη βαθύτερη έννοια της λέξης.
