Οι Αγγλοσάξονες έχουν μια ωραία έκφραση, δυσμετάφραστη στα ελληνικά. Την πληθωρική και ακτινοβόλα προσωπικότητα την ονομάζουν «larger than life». Τέτοια ήταν η πετριά του Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος στον δημόσιο βίο του τόλμησε να κάνει πράγματα που ουδείς άλλος είχε διανοηθεί.
Ως δήμαρχος μιας πόλης μίλησε για την εβραϊκή και την οθωμανική κληρονομιά της, μετατρέποντας τη Θεσσαλονίκη σε συμβολική και ιστορική μητρόπολη της Ανατολικής Μεσογείου. Κανονικά οι Θεσσαλονικείς θα έπρεπε να του κάνουν άγαλμα που διέσωσε και ανέδειξε το παρελθόν τους, παράλληλα με την προσφορά του στο επιχειρείν, στην κοινωνία, στον αθλητισμό. Και η αλήθεια είναι ότι κάποιοι δραστήριοι πολίτες, παλιοί φίλοι του αλλά και μέλη της οικογένειάς του, είχαν την πρωτοβουλία να τοποθετηθεί ένα γλυπτό στην πλατεία Φαναριωτών.
Δυστυχώς, η ιδέα δεν είχε την τύχη που της άρμοζε, λόγω της αντίδρασης ακροδεξιών στοιχείων. Ομως, επειδή κάθε εμπόδιο είναι για καλό, το γλυπτό βρήκε την ιδανική του θέση.
Πριν από λίγες ημέρες έγιναν τα αποκαλυπτήρια του θαυμάσιου έργου του Στέλιου Σάρρου στο Κτήμα Κυρ-Γιάννη, από τον Στέλλιο, τον Μιχάλη και τον εγγονό Γιάννη Μπουτάρη στην εκδήλωση για την κοπή της πίτας της εταιρείας. Η μορφή του –σε γλυπτό φυσικού μεγέθους κατασκευασμένο από ορείχαλκο– καθισμένη σε ένα παγκάκι θα καλωσορίζει εφεξής τους επισκέπτες, εκεί όπου κάποτε έστεκε το περίφημο μπλε τρακτέρ. Για όλους εμάς που τον θυμόμαστε να μας περιμένει στην είσοδο με το φθαρμένο από τον χρόνο πράσινο barbour του και τη σκυλίτσα Μπέλλα στα πόδια του και ένα τσιγάρο στα δάχτυλά του, είναι πραγματικά σαν να τον ξανασυναντάμε.
Και σίγουρα πιστεύουμε ότι πολύ θα του άρεσε να κοιτάζει τα αμπέλια του και αυτό το γλυκό ανάγλυφο των λόφων που θυμίζει Τοσκάνη. Διότι το κτήμα αυτό ήταν για εκείνον η αρχή και το τέλος, το μέρος όπου επέστρεφε και αναγεννήθηκε επιχειρηματικά. Ηταν τα αμπέλια που φύτευσε με Ξινόμαυρο από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο τότε ενιαίο αμπελώνα με την ποικιλία αυτή στην περιοχή. Εκεί έγινε η επανεκκίνηση της αμπελοοινικής ζώνης της Νάουσας και των ντόπιων παραγωγών, μετά την καταστροφή από τη φυλλοξήρα.
«Ο κυρ-Γιάννης μας, καθισμένος δίπλα στα αμπέλια του στο κτήμα μας στη Νάουσα. Hρεμος, ενώ την ίδια στιγμή βάζεις στοίχημα ότι χιλιάδες νέες ιδέες και σχέδια περνάνε από το μυαλό του. Και η κενή θέση δίπλα του μας προσκαλεί να καθίσουμε μαζί του να μοιραστούμε ιστορίες», είπαν τα παιδιά του στα εγκαίνια. Ο Σάρρος έχει κάνει εκπληκτική δουλειά η οποία χυτεύθηκε στο εργαστήριο των Βαγγέλη και Παναγιώτη Χούνταση: «Μελετώντας πολλές φωτογραφίες και στοιχεία της ζωής του, προσπάθησα να δημιουργήσω κάτι που να μην τον παρουσιάζει ως έναν ηρωικό ανδριάντα, αλλά ως τον άνθρωπο που γνώρισε και αγάπησε ο κόσμος. Με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι συνδέθηκα συναισθηματικά μαζί του. Είχα μπροστά μου την εικόνα του, αλλά και μια αίσθηση για τον χαρακτήρα του», τονίζει. Την επιμέλεια του πρότζεκτ επωμίστηκε η Νικομάχη Καρακωστάνογλου.
Αυτό το εγχείρημα έρχεται να συμπληρώσει εκείνο της ΒΙΒΟΝ, της πρώτης βιβλιοθήκης οίνου, που δημιουργήθηκε από την οικογένεια του Μπουτάρη στο παλιό πατρικό σπίτι στη Νάουσα, με στόχο να αναδείξει τη μεγάλη συλλογή βιβλίων, μελετών και τεκμηρίων που είχε συγκεντρώσει ο εκλιπών. Παράλληλα, τα βιβλία που δεν είχαν σχέση με τον οίνο θα γίνουν δωρεά στη βιβλιοθήκη του Αμυνταίου, ενώ στο μέλλον θα γίνει και μια πλατεία Γιάννη Μπουτάρη στο Νυμφαίο.
Ο γλυπτός Γιάννης Μπουτάρης μάς περιμένει στο κτήμα Κυρ-Γιάννη | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (kathimerini.gr)
