Η Κασσάνδρα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής, το πιο προσβάσιμο, και εδώ και δεκαετίες αποτελεί τον βασικό καλοκαιρινό προορισμό για αμέτρητες οικογένειες από τη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη βόρεια Ελλάδα. Τα νερά είναι ήρεμα και διαυγή, η άμμος λεπτή στις περισσότερες ακτές, και τα πεύκα φτάνουν συχνά ως την άκρη του νερού. Το μειονέκτημα; Τον Αύγουστο, δεν είστε μόνοι.
Δυτική ακτή
Τα Νέα Μουδανιά είναι η αφετηρία για πολλούς. Η παραλία της πόλης έχει ρηχά νερά, είναι ιδανική για παιδιά, και όλες τις υποδομές που μπορεί να χρειαστεί κανείς. Κοντά βρίσκονται οι παραλίες Διονυσίου και Φλογητών για όσους θέλουν κάτι πιο ήσυχο.
Η Σάνη είναι άλλη κατηγορία. Επτά παραλίες, πλήρως οργανωμένες, με τις υπηρεσίες του γνωστού resort στη διάθεσή σας. Ιδανική για όσους δεν θέλουν να σκεφτούν τίποτα.
Η Σίβηρη έχει χτίσει το δικό της κοινό: οικογένειες, ρηχά νερά, ηλιοβασίλεμα που αξίζει. Ένας μακρύς πεζόδρομος συνδέει την παραλία με τον οικισμό, γεμάτο καφέ και εστιατόρια. Η Σκάλα Φούρκας είναι πιο νεανική στον χαρακτήρα της, άμμος, ψιλό βότσαλο, beach bars που ζωντανεύουν από νωρίς το καλοκαίρι. Η Φούρκα είναι λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω.
Το Ποσείδι αξίζει την ταλαιπωρία. Στο νοτιότερο άκρο της δυτικής ακτής, με χωματόδρομο που δεν συγχωρεί τα συμβατικά αυτοκίνητα, βρίσκεται μια μεγάλη, ανοργάνωτη παραλία με κρυστάλλινα νερά. Χαρακτηριστικό της: η μυτερή αμμόγλωσσα του ακρωτηρίου που τη χτυπούν ταυτόχρονα Αιγαίο και Θερμαϊκός. Ανάλογα με τον άνεμο διαλέγετε πλευρά. Ο φάρος, από το 1864, είναι εκεί για να σας κρατά συντροφιά. Μείνετε ως το ηλιοβασίλεμα.
Η Αγία Παρασκευή συνδυάζει αμμώδη παραλία με κάτι σπάνιο: ιαματικές πηγές που χύνονται κατευθείαν στη θάλασσα. Λίγο κατέβασμα στα βράχια και βρίσκεστε μέσα.
Ανατολική ακτή
Η Νέα Φώκαια είναι η πρώτη επαφή με την ανατολική πλευρά, αμέσως μετά τη διώρυγα. Αμμώδης παραλία δύο χιλιομέτρων, πλήρως οργανωμένη, με ωραία νερά. Ο Άφυτος (φωτό) είναι από τα πιο ολοκληρωμένα πακέτα της Κασσάνδρας. Τέσσερα χιλιόμετρα παραλία με γαλαζοπράσινα νερά, χωρισμένα σε τρεις ακτές, Βάρκες, Μουδουνού, Λιόση. Πάντα γεμάτος κόσμο, πάντα αιτιολογημένα. Πριν ή μετά το μπάνιο, ο παραδοσιακός οικισμός από πάνω αξίζει τον κόπο: σπίτια με πωρόλιθο από τον 19ο αιώνα, γλυπτά, και περίπου 600 ζωγραφισμένοι τενεκέδες λαδιού που λειτουργούν ταυτόχρονα ως γλάστρες και έργα τέχνης.
Η Καλλιθέα (φωτό) είναι το πιο κοσμικό σημείο της Κασσάνδρας. Ψιλή άμμος, διάφανα νερά, αξιοποιημένη παραλία ως την τελευταία θέση ξαπλώστρας. Εκεί που ένα ξενοδοχείο ανεγειρόταν το 1969, αποκαλύφθηκε ο αρχαίος ναός του Άμμωνα Δία. Σήμερα, εστιατόρια και beach bars συνυπάρχουν με τα ερείπια.
Η Κρυοπηγή, ή Πηγαδάκια, όπως τη λένε τοπικά, είναι από τις πιο φωτογενείς: λευκή άμμος, ψιλό βοτσαλάκι, πεύκα ως τη θάλασσα, καταγάλανα νερά. Έχει οργανωμένο και ελεύθερο τμήμα.
Πολύχρονο, Χανιώτη, Πευκοχώρι: τρεις διαδοχικοί οικισμοί μοιράζονται μια ενιαία, τεράστια παραλία που απλώνεται αδιάκοπα. Ξενοδοχεία, beach bars, εστιατόρια, ότι χρειαστείτε είναι εδώ. Τραβάει κυρίως οικογένειες.
Ο Γλαρόκαβος ξεχωρίζει για τη λιμνοθάλασσά του, που χρησιμεύει ως φυσικό καταφύγιο για ψαρόβαρκες και μικρά σκάφη. Ρηχά νερά, πεύκα τριγύρω, βράχοι για βουτιές. Έχει οργανωμένο τμήμα αλλά και σκιά δωρεάν κάτω από τα δέντρα.
Τέλος, το Παλιούρι και ο Χρούσος: παρακείμενες παραλίες με ιστορικό. Το Ξενία εδώ λειτούργησε από το ’62 ως το ’97 και έφερνε την αφρόκρεμα της Θεσσαλονίκης. Ο Χρούσος έχει χιλιόμετρο και μισό ακτή, ρηχά νερά, δέντρα και beach bars. Η παράδοση συνεχίζεται, με διαφορετικό κοινό.
