Πώς νιώθεις όταν κοιμάσαι σε μια χρυσή αγκαλιά, περιτριγυρισμένος από φως, πάνω σε ένα κατάλευκο σύννεφο που αιωρείται απαλά στο τίποτα; Μόνο αν βρεθεί κανείς στο δωμάτιο 57 που φιλοτέχνησε ο σπουδαίος Ιταλός καλλιτέχνης Κλάουντιο Παρμιτζάνι στο μπουτίκ ξενοδοχείο Windsor Jungle Art Hotel στη Νίκαια της Κυανής Ακτής μπορεί να καταλάβει.
Το φως αντανακλά σε κάθε γωνία. Αρμονικά, σαν χάδι, απλώνεται και αγκαλιάζει κάθε αντικείμενο από τη μελετημένα λιτή διακόσμηση. Οι τοίχοι από άκρη σε άκρη είναι τυλιγμένοι σε περισσότερα από 2.000 φύλλα χρυσού, με τον Παρμιτζάνι να οραματίζεται το δωμάτιο ως τον κατάλληλο χώρο που προσελκύει τα όνειρα. Το κρεβάτι, στη μέση του δωματίου και χωρίς κεφαλάρι, σαν κύβος, με τις άνετες υπερμεγέθεις μαξιλάρες σαν ύλη αφηρημένη, καλωσορίζουν τον επισκέπτη, με την υπόσχεση της απόλυτης χαλάρωσης. Στο δωμάτιο αυτό δεν μένεις απλώς, αλλά συμμετέχεις ενεργά διατηρώντας ζωντανό το έργο. Δεν είναι τυχαίο ότι το δωμάτιο προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Κάποιοι επισκέπτες το λατρεύουν, ενώ άλλοι έχει τύχει να ζητήσουν να το αλλάξουν έπειτα από μία νύχτα. Κανείς, όμως, δεν μένει αδιάφορος.
Στο Windsor Jungle Art Hotel η φιλοξενία περνάει σε άλλη διάσταση, ενθαρρύνοντας το διάλογο ανάμεσα στη φύση και την τέχνη, όπως διαπιστώθηκε στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής που διοργάνωσε για τον όμιλο Πρώτο Θέμα ο Οργανισμός Τουρισμού της Νίκαιας και της Κυανής Ακτής, Explore Nice Côte d’Azur, και ο Οργανισμός Τουριστικής Ανάπτυξης της Γαλλίας, Atout France Italia. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, αλλά προσεκτικά σχεδιασμένο ώστε να καλύπτει τις ανάγκες του επισκέπτη, ο οποίος δεν περνά απλώς λίγες στιγμές στο δωμάτιό του, αλλά γίνεται μέρος της ίδιας της τέχνης.
Τα περισσότερα από τα 57 δωμάτια του ξενοδοχείου τεσσάρων αστέρων έχουν φιλοτεχνηθεί από μερικούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της διεθνούς καλλιτεχνικής σκηνής. Άλλα είναι πιο τολμηρά, όπως το Χρυσό Δωμάτιο του Κλάουντιο Παρμιτζάνι, όπου το χρυσό μετατρέπεται σε υλικό των ονείρων, άλλα πιο παιχνιδιάρικα και με χιούμορ, όπως οι δημιουργίες του Γκλεν Μπάξτερ και του Μπεν Βοτιέ. Κάθε δωμάτιο λειτουργεί ως ένας αυτόνομος μικρόκοσμος, με τη δική του αφήγηση και προσωπικότητα.
Με πιστοποίηση Clef Verte για τα πρότυπα βιωσιμότητας και περιβαλλοντικής διαχείρισης και πιστοποίηση Maître Restaurateur που εγγυάται φρέσκα και εποχιακά πιάτα, το ίδιο το ξενοδοχείο είναι ένα in situ έργο τέχνης στο σύνολό του. Ακόμα και ο ανελκυστήρας δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως λειτουργικό αντικείμενο για την εύκολη μετακίνηση των πελατών ανάμεσα στους ορόφους, αλλά ως καλλιτεχνικό σημείο μετάβασης που σηματοδοτεί την ανύψωση σωματική και πνευματική, δημιουργία της καλλιτέχνιδας Ultra Violet. Με το άνοιγμα της πόρτας ο οπτικός αιφνιδιασμός είναι άμεσος. Ένας άγγελος υποδέχεται τον επισκέπτη και ένα ηχητικό καλωσόρισμα που παραπέμπει στην αντίστροφη μέτρηση πριν την απογείωση πυραύλων της ΝΑΣΑ, προετοιμάζει τους επισκέπτες για μία εμπειρία πέρα από το γήινο.
Στους τοίχους αφίσες από τον θρυλικό Τεν-Τεν που συνδέουν το παρελθόν με το σήμερα και επαναφέρουν την παιδικότητα, αλλά και γλυπτά, ιπτάμενοι ελέφαντες και μπουκάλια-νυχτερίδες στο μπαρ και ένα ενυδρείο που «λιώνει» στο λόμπι. Οι εγκαταστάσεις δεν περιορίζονται στα δωμάτια, αλλά επεκτείνονται και στους κοινόχρηστους χώρους διατηρώντας την επαφή με την τέχνη ζωντανή κάθε στιγμή.
Η οικογένεια Ρεντόλφι
Εδώ και περίπου 80 χρόνια, για τέσσερις γενιές, το ξενοδοχείο ανήκει στην οικογένεια Ρεντόλφι. Με την αγορά του κτιρίου το 1942, εξελίχθηκε σταδιακά από την κλασική πενσιόν -δημοφιλής στους Άγγλους επισκέπτες οι οποίοι απολάμβαναν μεγάλες χειμερινές αποδράσεις στην ηλιόλουστη Γαλλική Ριβιέρα- στη σημερινή μπουτίκ μορφή του. Κάθε γενιά πρόσθεσε το δικό της στοιχείο με την αναβάθμιση της κατηγορίας να ακολουθεί και να συνοδεύεται από τη δημιουργία ενός τροπικού κήπου με το concept της ζούγκλας. Η στροφή στη σύγχρονη τέχνη είχε ήδη ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 με πρωτοβουλία του τότε ιδιοκτήτη και συλλέκτη Μπερνάρ Ρεντόλφι, ο οποίος εμπνευσμένος από τα ταξίδια του σε Ασία και Λατινική Αμερική, προσπάθησε να δημιουργήσει μια διαφορετική ατμόσφαιρα μακριά από το κλασικό στυλ των ξενοδοχείων της εποχής και έδωσε πνοή στην πρωτοποριακή ιδέα «ένα δωμάτιο – ένας καλλιτέχνης», αναθέτοντας το πρώτο δωμάτιο στον καλλιτέχνη Ζοέλ Ντυκορουά.
Το 2004 τη σκυτάλη ανέλαβε η ανιψιά του, Οντίλ Ρεντόλφι-Παγέν, η οποία όχι μόνο διατήρησε αλλά και διεύρυνε αυτή την καλλιτεχνική κληρονομιά. Η μετάβαση στη σύγχρονη τέχνη δεν ήταν αυτονόητη. Πριν αναλάβει το ξενοδοχείο, η Ρεντόλφι-Παγέν εργαζόταν στον τραπεζικό τομέα στο Παρίσι. Όπως η ίδια αναφέρει στο Newmoney.gr, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με τη συλλογή που είχε ξεκινήσει ο θείος της, δεν γνώριζε σχεδόν τίποτα για τη σύγχρονη τέχνη. Ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα, να επισκέπτεται εκθέσεις, να εκπαιδεύει το βλέμμα της και σαν λευκός καμβάς έτοιμος να δεχθεί χρώμα και ιδέες, να μετατρέπει σταδιακά το ξενοδοχείο σε πεδίο δημιουργικού πειραματισμού.
Για την ίδια και την οικογένειά της, το Windsor Jungle Art Hotel δεν είναι απλώς ένα ξενοδοχείο, αλλά για έναν χώρο έμπνευσης, έναν ζωντανό οργανισμό που αλλάζει με το χρόνο, έναν τόπο όπου η φιλοξενία συμβαδίζει με τη δημιουργία. Επιπλέον, στόχος της ιδιοκτήτριας ήταν να δημιουργήσει κάτι ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια του χειμώνα, γιατί συνήθως όλη η προσοχή στην περιοχή στρέφεται στους θερινούς μήνες. Όπως τονίζει, ωστόσο, ο χειμώνας είναι μια πιο ήσυχη περίοδος και ήθελε με το ξενοδοχείο να δώσει ζωή και δραστηριότητα και εκείνη την εποχή του χρόνου.
Η ιδιοκτήτρια προσκαλεί κάθε χρόνο διαφορετικούς καλλιτέχνες για να μεταμορφώσουν σημεία του ξενοδοχείου, το εύφορο καλλιτεχνικά έδαφος του οποίου συστήνει σε ένα ετερόκλητο κοινό νέους δημιουργούς. Άλλωστε, όπως παρατηρεί, οι περισσότεροι επισκέπτες δεν είναι συλλέκτες ή γνώστες της τέχνης. Αυτό που αντιλαμβάνονται είναι ότι πρόκειται για έναν χώρο διαφορετικό, όπου η καλλιτεχνική δημιουργία αποτελεί μέρος της καθημερινής εμπειρίας φιλοξενίας. Σε αντίθεση με πολλά ξενοδοχεία που ανακαινίζονται συνολικά κάθε λίγα χρόνια, το Windsor εξελίσσεται οργανικά. Νέα έργα προστίθενται σταδιακά, ενώ οι παλαιότερες παρεμβάσεις διατηρούνται, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο σύνολο που διαμορφώνεται εδώ και δεκαετίες. Σήμερα φιλοξενεί έργα περισσότερων από 35 καλλιτεχνών σε δωμάτια και κοινόχρηστους χώρους.
Η ίδια η Οντίλ Ρεντόλφι-Παγέν ζητά από τους καλλιτέχνες τα έργα τους να λειτουργούν σε δύο επίπεδα: μια πρώτη, άμεση και φιλόξενη ανάγνωση για κάθε επισκέπτη και μια δεύτερη, πιο εννοιολογική, για όσους επιθυμούν να εμβαθύνουν. Ίσως για αυτό το Windsor καταφέρνει να απευθύνεται τόσο σε φιλότεχνους όσο και σε ταξιδιώτες που απλώς αναζητούν έναν ξεχωριστό σημείο διαμονής. Ανάμεσα στα έργα τέχνης, τον τροπικό κήπο και τις καλλιτεχνικές παρεμβάσεις που μεταμορφώνουν διαρκώς τους χώρους του, το Windsor Jungle Art Hotel δεν χάνει ποτέ τον βασικό του προορισμό: να κάνει τον επισκέπτη να αισθάνεται ευπρόσδεκτος. Ταυτόχρονα, η ζεστή παρουσία του προσωπικού και η αυθεντική αίσθηση φιλοξενίας συμπληρώνουν μια εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται.
Μια αστική ζούγκλα
Σε απόσταση λίγων μόνο λεπτών από την φημισμένη Promenade des Anglais στη Νίκαια, το ξενοδοχείο σε ένα ιστορικό κτίριο του 19ου αιώνα κατασκευασμένο από αρχιτέκτονα της σχολής του Άιφελ, είναι μια απόδραση από τη βοή. Στην εξωτική γωνιά του τροπικού κήπου, ο ήχος της πόλης μοιάζει να σβήνει. Μέσα στην πράσινη καρδιά το μόνο που διαπερνά τη σιωπή είναι το ζωηρό τραγούδι των διαφορετικών πουλιών που έχουν μετατρέψει την αστική αυτή ζούγκλα σε βιότοπο. Αρκεί μόνο να ανοίξει κανείς το παράθυρο τις πρωινές ώρες, για να βυθιστεί σε μία μοναδική μελωδία και έναν μαγευτικό διάλογο ανάμεσα στα είδη που για να ξαποστάσουν επιλέγουν τα πυκνά κλαδιά ενός γιγάντιου δέντρου καουτσούκ που δεσπόζει στο χώρο.
Λίγα μέτρα πιο μακριά η εξωτερική θερμαινόμενη πισίνα, σαν μια ανάσα δροσιάς, προσελκύει τους πελάτες τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού και ενσωματώνεται πλήρως στο τοπίο του μικρού τροπικού παραδείσου με μεγάλη ποικιλία ειδών φυτών, όπως βουκαμβίλιες, μπαμπού και οπωροφόρα δέντρα που δημιουργούν ένα μοναδικό μικροκλίμα.
OVNi: Όταν το ξενοδοχείο γίνεται φεστιβάλ
Η σχέση του Windsor Jungle Art Hotel με τη σύγχρονη δημιουργία δεν περιορίζεται στα δωμάτια και στις μόνιμες καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις. Επιθυμώντας να διατηρήσει τη μοναδική θέση του ξενοδοχείου Windsor στον κόσμο της σύγχρονης τέχνης, η ιδιοκτήτρια προσπάθησε να δημιουργήσει μια πραγματικά πρωτότυπη εκδήλωση στο ξενοδοχείο. Ως πρόεδρος του Botoxs το 2015, του δικτύου σύγχρονης τέχνης της Γαλλικής Ριβιέρας, ήθελε παράλληλα να αναπτύξει ένα συνεργατικό έργο στη Νίκαια. Έτσι, γεννήθηκε το φεστιβάλ OVNi (Objectif Vidéo Nice – Biennale de l’image en mouvement), το οποίο εστιάζει στην εικόνα μέσα από διαφορετικά μέσα, από τη βιντεοτέχνη και τον κινηματογράφο έως τα νέα ψηφιακά μέσα. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, ξενοδοχεία, μουσεία, γκαλερί και δημόσιοι χώροι της Νίκαιας εντάσσονται σε επιμελημένες διαδρομές παρουσίασης έργων, δημιουργώντας έναν ανοιχτό διάλογο ανάμεσα στην πόλη, την αρχιτεκτονική και τη σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή. Στο πλαίσιο αυτό, τα ξενοδοχεία αποτελούν διακριτό και ουσιαστικό μέρος της λογικής του φεστιβάλ, με έργα που παρουσιάζονται σε επιλεγμένα δωμάτια. Το Windsor συμμετέχει σε αυτό το πλαίσιο ως ένας από τους χώρους που εντάσσονται διαχρονικά στη λογική του «hotel parcours», φιλοξενώντας έργα και καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις που ενσωματώνονται στην ευρύτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα. Από το έτος ίδρυσής του το 2015, το OVNi εξελίχθηκε από ετήσιο φεστιβάλ σε μπιενάλε, διευρύνοντας το πεδίο του ως προς τα μέσα, τις τεχνολογίες και τις μορφές της σύγχρονης εικόνας. Από το 2017, η έκθεση σύγχρονης τέχνης «Camera Camera» πραγματοποιείται στα δωμάτια του ξενοδοχείου Windsor Jungle Art Hotel, με τη φετινή έκδοση να πραγματοποιείται από τις 13-29 Νοεμβρίου 2026.
Photo: Instagram/ Hotelwindsornice, www.hotelwindsornice.com
Εξωτερική φωτογραφία: Instagram/ Hotelwindsornice
Το ξενοδοχείο που κάθε του δωμάτιο είναι ένα έργο τέχνης | Ειδήσεις για την Οικονομία | newmoney
