Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους φέρνει τον κινηματογραφικό κόσμο στη Δράμα από τις 6 ως τις 12 Σεπτεμβρίου. Καλή αφορμή για να ανακαλύψεις μια πόλη που οι περισσότεροι προσπερνούν.
Τον Σεπτέμβριο η Δράμα γεμίζει σινεφίλ. Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, ένας θεσμός σχεδόν πενήντα χρόνων, μαζεύει κάθε αρχές του μήνα σκηνοθέτες και θεατές από την Ελλάδα και το εξωτερικό σε μια πόλη που τον υπόλοιπο χρόνο μένει εκτός τουριστικού χάρτη. Είναι όμως και η εποχή του τρύγου στα αμπέλια της περιοχής, κι έτσι το ραντεβού βγαίνει διπλό: ταινίες το βράδυ, κρασί και βουνό τη μέρα.
Το φεστιβάλ
Φέτος γίνεται η 49η διοργάνωση. Το σύνθημα είναι «Welcome Home», και το πρόγραμμα δίνει έμφαση στη βαλκανική ταυτότητα. Θα προβληθούν 157 ταινίες, διαλεγμένες ανάμεσα σε 3.420 υποβολές από όλο τον κόσμο, ενώ 45 από αυτές κάνουν παγκόσμια πρεμιέρα, και φέτος προστέθηκε και διαγωνιστικό ντοκιμαντέρ. Μετά τις προβολές γίνονται συζητήσεις με τους δημιουργούς, και οι διαγωνιζόμενοι μένουν στην πόλη ως το τέλος.
Το φεστιβάλ δεν σταματά στη μία εβδομάδα. Όλον τον χρόνο στηρίζει νέους σκηνοθέτες: τους στέλνει σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού, έστησε πρόγραμμα φιλοξενίας για σεναριογράφους, και φέτος για πρώτη φορά κατέβαλε αμοιβές προβολής σε δημιουργούς, για πολλούς, η πρώτη φορά που πληρώθηκαν έστω συμβολικά για τη δουλειά τους. Ξεκίνησε το 1978 από την κινηματογραφική λέσχη της πόλης και έμεινε στον χάρτη χάρη στους Έλληνες σκηνοθέτες που πέρασαν από εδώ στα πρώτα τους βήματα.
Η πόλη του νερού
Το όνομα της Δράμας βγαίνει, λένε, από το «Ύδραμα», τόπος με άφθονο νερό. Και πράγματι, μέσα στην πόλη υπάρχει το πάρκο της Αγίας Βαρβάρας, ένα σύμπλεγμα από πηγές, ρυάκια και μικρές λίμνες με πάπιες και πλατάνια, λίγα λεπτά από την κεντρική πλατεία. Είναι το σημείο που θα σε στείλουν όλοι, και σωστά. Δίπλα απλώνεται η παλιά πόλη, γύρω από την οδό Βενιζέλου, με καφενεία, μεζεδοπωλεία και μπαρ, και ανάμεσά τους το οθωμανικό Σαντιρβάν Τζαμί.
Λίγο πιο πέρα στέκει ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός, του 1895. Χτίστηκε όταν περνούσε από εδώ η γραμμή που ένωνε τη Θεσσαλονίκη με την Κωνσταντινούπολη, και θεωρούνταν από τους πιο επιβλητικούς σταθμούς της διαδρομής. Σήμερα στεγάζει σιδηροδρομικό μουσείο.
Έξω από την πόλη
Γύρω από τη Δράμα το τοπίο ανοίγει. Το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο είναι το σπήλαιο του Αγγίτη ή Μααρά, κοντά στην Προσοτσάνη, από τα μεγαλύτερα ποτάμια σπήλαια που γνωρίζουμε: ένας υπόγειος ποταμός τρέχει μέσα από στοές που εκτείνονται για χιλιόμετρα, και επισκέπτεσαι ένα κομμάτι του με ξεναγό. Πιο ψηλά υψώνεται το Φαλακρό, με το χιονοδρομικό του, άλλη εποχή αυτό, αλλά αξίζει να το ξέρεις αν σκέφτεσαι να γυρίσεις τον χειμώνα.
Το κρασί
Η Δράμα είναι από τους σημαντικότερους αμπελώνες της Ελλάδας. Στα χωράφια γύρω από την πόλη, προς την Αδριανή και το Μικροχώρι, δουλεύουν κάποια από τα πιο γνωστά ελληνικά οινοποιεία, και τα περισσότερα δέχονται επισκέπτες για γευσιγνωσία. Αν πας τον Σεπτέμβριο, πέφτεις μέσα στον τρύγο: τα σταφύλια μπαίνουν στα πατητήρια, και το κρασί που θα δοκιμάσεις σε λίγους μήνες γεννιέται εκείνες ακριβώς τις μέρες. Οι «δρόμοι του κρασιού» της Δράμας είναι έτοιμη διαδρομή για μια μέρα.
Στο τραπέζι
Η κουζίνα είναι μακεδονίτικη και γερή. Τα φασόλια Νευροκοπίου, από τον κάμπο πιο πάνω, είναι ονομαστά, όπως και οι πατάτες της ίδιας περιοχής. Θα βρεις καλά κρέατα, ντόπια αλλαντικά και το κρασί σε κάθε τραπέζι. Το φαγητό εδώ είναι απλό, χορταστικό και βασισμένο στα ντόπια υλικά.
Info
Το πιο κοντινό αεροδρόμιο είναι της Καβάλας, γύρω στα σαράντα λεπτά με το αυτοκίνητο, από τη Θεσσαλονίκη η Δράμα απέχει περίπου δύο ώρες. Για το φεστιβάλ, δες έγκαιρα το πρόγραμμα και τα εισιτήρια στη σελίδα του DISFF, γιατί τις μέρες της διοργάνωσης η πόλη γεμίζει. Κι αν σου αρέσει και θες να γυρίσεις, ο Δεκέμβρης βρίσκει τη Δράμα μεταμορφωμένη σε χριστουγεννιάτικη Ονειρούπολη.
Φωτογραφίες: DISFF
